moc rodziny lectio divina Strona 1 2

 

moc rodziny lectio divina Strona 2 2

 

1. czytanie (Prz 8, 22-31)

Mądrość zrodzona przed stworzeniem świata

Czytanie z Księgi Przysłów

Tak mówi Mądrość Boża:

«Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna. Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, przed pradziejami ziemi.

Przed oceanem zostałam zrodzona, przed źródłami pełnymi wód; zanim góry zostały założone, przed pagórkami zostałam zrodzona. Nim glebę i pola uczynił, przed pierwszymi skibami roli.

Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód; gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej Otchłani umacniał, gdy morzu ustawiał granice, by wody z brzegów nie wystąpiły; gdy ustalił fundamenty ziemi. I byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim. Igrając na okręgu ziemi, radowałam się przy synach ludzkich».

Psalm (Ps 8, 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 2ab))

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!

 

Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło palców Twoich, *
na księżyc i gwiazdy, które Ty utwierdziłeś:
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!

Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
wszystko złożyłeś pod jego stopy:

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!

Owce i bydło wszelakie, *
i dzikie zwierzęta,
ptaki niebieskie i ryby morskie, *
wszystko, co szlaki mórz przemierza.

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie!

2. czytanie (Rz 5, 1-5)

Pokój z Bogiem przez Chrystusa w Duchu Świętym

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Dostąpiwszy usprawiedliwienia dzięki wierze, zachowajmy pokój z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa; dzięki Niemu uzyskaliśmy na podstawie wiary dostęp do tej łaski, w której trwamy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej. Ale nie tylko tym, lecz chlubimy się także z ucisków, wiedząc, że ucisk wyrabia wytrwałość, a wytrwałość – wypróbowaną cnotę, wypróbowana zaś cnota – nadzieję. A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany.

Aklamacja (Por. Ap 1, 8)

Alleluja, alleluja, alleluja

 

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
Bogu, który jest i który był, i który przychodzi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (J 16, 12-15)

Duch Prawdy doprowadzi was do całej prawdy

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi.

Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi».

 

 

Jak Oni się do siebie odnoszą?!

Ojciec

Można mieć wrażenie, że Bóg Ojciec jest owiany największą tajemnicą. Gdyby nie Jezus Chrystus, żaden człowiek nie odważyłby się nazwać Boga swoim ojcem. Dla każdego ucznia Starego Przymierza byłoby to bluźnierstwo, dlatego pobożni Żydzi tak surowo oburzają się na objawienie Jezusa Chrystusa, który nazywa siebie Synem Bożym. Mesjasz pokazuje nam Ojca jako źródło życia i cel naszego istnienia. Cała Jego misja wcielenia jest skoncentrowana na chwale Ojca, którą otrzymuje od Niego, aby Mu ją oddać. Między Nimi następuje nieustanna wymiana wszyskiego. Nawet wymieniają się swoimi imionami: „Ojcze Święty, strzeż ich w imię Twoje, które Mi dałeś”; „chroniłem ich w imię Twoje, które Mi dałeś”. Są tak ściśle ze sobą „zżyci”, że Jezus podkreśla: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”, a „kto Mnie zobaczył, zobaczył i Ojca”. Osobową siłą tej relacji miłości jest Duch święty, dlatego dzisiaj czytamy, że „miłość Boga wypełniła nasze serca przez Ducha świętego, który jest nam dany”. Ojciec nie istnieje bez Syna i na odwrót, ale uwierzyć i pojąć może to tylko Duch święty ....

Syn

Jezus Chrystus pięknie wyraża się o Ojcu, ponieważ jest Mu bezgranicznie posłuszny. Staje się człowiekiem z woli Ojca i w swojej działalności apostolskiej nieustannie wykorzystuje czas na osobistą rozmowę z Ojcem. Jezus całkowicie utożsamia się z Bogiem i staje się Jego misją. Woła dziś: „Wszystko, co należy do Ojca, jest moje”. W imieniu Jezusa nie ma nic poza imieniem Ojca, dlatego największą radością Jezusa jest powrót do Ojca. Gdybyśmy zrozumieli ich relację miłości, to cieszylibyśmy się, że Jezus od nas odchodzi.

Pod koniec swojej działalności Jezus wyraźnie zauważa ograniczenia swoich uczniów. „Miałbym wam jeszcze dużo do powiedzenia, lecz teraz nie jesteście w stanie tego udźwignąć”. Bez Ducha Prawdy nikt z ludzi nie będzie w stanie wejść w głębię Jezusa Chrystusa, który mówi: „Po swoim przyjściu On – Duch Prawdy – poprowadzi was ku pełnej prawdzie”. Sam niejako usuwa się, aby zrobić miejsce swojemu Duchowi, który był, jest i będzie siłą Jego osoby. Mocą imienia Jezusa Chrystusa jest imię Ducha świętego.

Duch

Duch święty jest Parakletem, Ożywicielem, Pocieszycielem i Bóg wie kim jeszcze. Miło nieskończonej siły i mądrości, której pochwałę głosi dziś księga Przysłów, Duch „nie będzie bowiem mówił od siebie, lecz powie to wszystko, co usłyszy”. Podobnie jak Jezus słucha i głosi słowo Ojca, tak Duch uwielbi Jezusa przez to, że będzie czerpał z tego, co Chrystusa i będzie wam to głosił.

W uroczystość Trójcy Przenajświętszej możemy podziwiać najpiękniejsze relacje miłości. Możemy odkrywać kochającego i miłosiernego Ojca, prawdziwego i posłusznego Syna oraz mocnego i pokornego Ducha. Zanurzmy się w kontemplację doskonałej jedności, abyśmy i my stanowili jedno na chwałę Ojca i Syna i Ducha świętego. Amen.

 

 

1. Jak odnosisz się do Boga? Postrzegasz Go jak ukochanego tatusia, czy srogiego rodzica? Potrafisz mu zaufać , powierzyć się?

2.Jakie relacje panują u Ciebie w domu?  Jak odnosisz się do innych ludzi? Potrafisz  z miłosierdziem przyjmować wady innych? Czy krytykujesz i osądzasz?

3. A jak traktujesz samego siebie? Jest ład i harmonia? Czy walka i chaos?